خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنای حرص به معراج مدعا نرسیدگذشت از فلک اما به پشت پا نرسید
۲
دماغ جاه به‌کیفیت حضور نساختبه سربلندی این بامها هوا نرسید
۳
نفس به فهم پیام ازل نکرد وفارسیده بود می اما دماغها نرسید
۴
ندامت است چمن‌ساز نوبهار امیدچه رنگ بست به دستی‌که این حنا نرسید
صفحهٔ ۱ از ۳