خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستان افسرد دل چندی به آهش خون کنیدکم تلاشی نیست گر این سکته را موزون کنید
۲
زندگی را صفحهٔ انشای قدرت کرده اندتا نفس پر میزند تفسیرکاف و نونکنید
۳
هر چه دارد عالم اخلاق بیایثار نیستدست بسیار است اگر از آستین بیرونکنید
۴
منعمان تا چند باید زر به زیر خاک بردحیف همتها که صرف خدمت قارون کنید
صفحهٔ ۱ از ۴