خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر آرزوی رستن از این دامگهکنیدآرایش بساط پر و بال تهکنید
۲
چندان دماغ جهد ندارد شکست رنگاز دست سوده نقش دو عالم تبهکنید
۳
آزاده است نور دل از اقتباس غیرقطع نظر ز منت خورشد و مه کنید
۴
کمفرصتی خجالت سعیکروفر استاز حرص عذرخواهی تخت وکله کنید
صفحهٔ ۱ از ۳