خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو رنگ، چه بو؟ جلوهٔ یارست ببینیدگل نیست همان لاله‌عذارست ببینید
۲
زبن برگ گلی چند که آیینهٔ رنگندآن دست که بیرون نگارست ببینید
۳
آفاق به عرض اثر خویش اسیرستصیّاد همین گرد شکارست ببینید
۴
بر صفحهٔ آتش‌زدهٔ عمر منازبدفرصت چقدر سبحه شمارست ببینید
صفحهٔ ۱ از ۳