خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۶۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هوس‌گاه عالم بیکاراگرت ناخنیست، سر می‌خار
۲
مگذر از عشرت برهنه‌سریپای‌پیچ است پیچش دستار
۳
فرصتی نیست نقد کیسهٔ صبحای هوا مایه‌ات! نفس بشمار
۴
فکر جولان مکن که روی زمیناز هجوم دل است آبله‌زار
صفحهٔ ۱ از ۳