خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مباد دامن کس گیرم از فسون غرضکف امید حنا بسته‌ام به خون غرض
۲
توهم آینهٔ احتیاج یکدگرستمنزهیم وگرنه ز چند و چون غرض
۳
فضای شش جهتم پایمال استغناستهنوز در خم زنجیرم از جنون غرض
۴
زبحربهرهٔ سیری نبرد چشم حبابپریست منفعل از کاسهٔ نگون غرض
صفحهٔ ۱ از ۳