خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارد از ضبط نفس طبع هوس پرور چه حظجز گرفتاری ز تاب رشته با گوهر چه حظ
۲
داغ محرومی همان بند غرور سروریستشمع را غیر از غم جانکاهی از افسر چه حظ
۳
در هوای برگ گل شبنم عبث خون می‌خوردخواب چون نبود نصیب دیده از بستر چه حظ
۴
گریه‌ات رنگی نبست از دیدهٔ حیران چه سودبی می از کیفیت خمیازهٔ ساغر چه حظ
صفحهٔ ۱ از ۴