خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۸۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو شعلهٔ دردی‌که به ذوق اثر داغخاکستر من سرمه کشد در نظر داغ
۲
افسردگی از طینت من رنگ نگیردچون‌کاغذ آتش زده‌ام بال و پر داغ
۳
غمخواری ما سوخته جانان چه خیالستجز شعله نسوزد جگر کس به سر داغ
۴
هر چند ندارد ره ما منزل تحقیقچون شمع روانیم همان بر اثر داغ
صفحهٔ ۱ از ۳