خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در یاد جلوهٔ توکه دارد هزار رنگچون گل گرفته است مرا در کنار رنگ
۲
عصمت صفای آینهٔ جلوهات بس استتا غنچه استگل نفروشد غبار رنگ
۳
عریان تنی ز چاک گریبان منزه استای بوی عافیت نکنی اختیار رنگ
۴
در راه جلوهات که بهشت امیدهاستگل کرده اشک همچو نگه انتظار رنگ
صفحهٔ ۱ از ۳