خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۹۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت فرصت ز کف اما من حیرت‌زده همآنقدر دست ندارم‌که توان سود بهم
۲
حیرتم گشت قفس ورنه درین عبرتگاهچون نگاهم همه تن جوهر آیینهٔ رم
۳
شمع عبرتگه دل نالهٔ داغ آلودستبایدم شاخ گلی کرد درین باغ علم
۴
سر خورشید به فتراک هوا می‌بنددگردنی کز ادب تیغ تو می‌گردد خم
صفحهٔ ۱ از ۴