خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واکرد صبح آهی بر دل در تبسمتا آسمان فشاندم بال و پر تبسم
۲
دل بی تو زین گلستان یاد شکفتنی کردبردم ز جوش زخمش تا محشر تبسم
۳
ما را به رمز اعجاز لعل تو آشنا کردشاید مسیح باشد پیغمبر تبسم
۴
گر حسن در خور ناز عرض بهار داردمن هم بقدر حیرت دارم سر تبسم
صفحهٔ ۱ از ۳