خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شوق تو ای شمع طرب بعد هلاکمجوشد پر پروانه ز هر ذرهٔ خاکم
۲
بیتابی من عرض نسب‌نامهٔ مستی استچون موج می از سلسلهٔ ریشهٔ تاکم
۳
دود نفس سوخته‌ام طرهٔ یار استکآن را نبود شانه به جز سینهٔ چاکم
۴
تهمت‌کش آلایش هستی نتوان شدچون عکس ز تردامنی آینه پاکم
صفحهٔ ۱ از ۳