خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین صفر کز عدم در هستی گشوده‌ایمآیینهٔ حباب خیالت زدوده‌ایم
۲
گرد هزار رنگ تماشا دمانده استدستی‌که همچو عکس بر آیینه سوده‌ایم
۳
خلقی به یاد چشم تو دارد سجودنازما هم به سایهٔ مژه‌هایت غنوده‌ایم
۴
جمعیت وسیلهٔ دیدار مفت ماستآیینه داری از صف حیرت ربوده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳