خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پایمالیم و فارغ ازگله‌ایمسر به بالین شکر آبله‌ایم
۲
منزل و مقصدی معین نیستلیک در فکر زاد و راحله‌ایم
۳
همه چون اشک می‌رویم به خاکسرنگونی متاع قافله‌ایم
۴
از سجود دوام وضع نیازفرض خوان نماز نافله‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳