خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بوی وصلی هست در رنگ بهار آینهمی‌گدازم دل که گردم آبیار آینه
۲
نیست ممکن حسرت دیدار پنهان داشتنبر ملا افکند جوهر خار خار آینه
۳
کیست تا فهمد زبان بی‌دماغیهای مننشئهٔ دیدار می‌خو‌اهد غبار آینه
۴
غفلت دل پردهٔ ساز تغافلهای اوستجلوه خوابیده‌ست یکسر در غبار آینه
صفحهٔ ۱ از ۴