خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خشم را آیینه پرداز ترحم کرده‌ایدر نقاب چین پیشانی تبسم کرده‌ای
۲
هر سر مویت زبان التفاتی دیگر استبسکه شوخی در خموشی هم تکلم کرده‌ای
۳
تا عرق از چهره‌ات خورشید ریز غیرت‌ستچرخ را یک دشت نقش پای انجم کرده‌ای
۴
عقده‌های غنچهٔ دل بی‌گلاب اشک نیستمی به ساغر کن کزین انگور در خم کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴