خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مکتب هوس از کیف و کم چه فهمیدیتو فطرت عدمی از عدم چه فهمیدی
۲
نظر بر اوج سپهرت بلند تاخت چه دیدسرت به زانو اگر گشت خم چه فهمیدی
۳
زبان به حرف گشودی چه بود آهنگتدو لب دمی که رساندی بهم چه فهمیدی
۴
هزار رنگ خطت ریخت از زبان لیکنکسی نگفت ترا ای قلم چه فهمیدی
صفحهٔ ۱ از ۳