خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به یمن سبقت جهد از هزار قافله گیریبه رنگ موج گهر گر پی یک آبله گیری
۲
به علم و فن تک وتاز نفس چه فایده داردجز اینقدرکه عدم تا وجود فاصله گیری
۳
حیا خوشست ز برگ عدم به فرصت هستیبه یک قدم سفر آخر چه زاد و راحله گیری
۴
به محفلی که بود دور جام و جلوهٔ ساقیچو زاهد از چه هوس کنج خلوت و چله‌گیری
صفحهٔ ۱ از ۳