خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه غافلی که ز من نام دوست می‌پرسیسراغ او هم از آنکس که اوست می‌پرسی
۲
چه ممکن‌ست رسیدن به فهم یکتاییچنین‌که مسئلهٔ مغز و پوست می‌پرسی
۳
ز رسم معبد دل غافلی کز اهل حضورتیمم آب چه عالم وضوست می‌پرسی
۴
نگاه در مژه‌ای گم ز نارسایی‌هاکه‌کیست زشت وکدامین نکوست می‌پرسی
صفحهٔ ۱ از ۳