خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز نفس اگر دو روزی به بقا رسیده باشیچو نسیم گل هوایی به هوا رسیده باشی
۲
ز خیال خویش بگذر چه مجاز، کو حقیقتچوگذشتی ازکدورت به صفا رسیده باشی
۳
نفست ز آرمیدن به عدم رساند خود راتوکه می‌روی نظرکن به‌کجا رسیده باشی
۴
چه تپیدن است ای اشک به توام نه این‌گمان بودکه زسعی آب گشتن به حیا رسیده باشی
صفحهٔ ۱ از ۳