خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دستگاه مبر زحمت گرانجانیمکش روانی از آب گهر به غلتانی
۲
خوش آن نفس‌که چو معنی رسد به عریانیچو بوی گل ز بهارش لباس پوشانی
۳
به نظم و نثر مناز از لطافت تقریرزبور معجزه‌ای دارد از خوش الحانی
۴
کمال نغمه در اینجا بقدر حنجره استادا کنید به خواندن حق سخندانی
صفحهٔ ۱ از ۴