خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نم اشک هوس مایل مژگان نشویسیل خیزست حیا آنهمه عریان نشوی
۲
چه‌بهار و چه‌خزان رنگ گل حیرت توستجلوه‌ای نیست گر آیینه نمایان نشوی
۳
از زمین تا فلکت دعوی استعدادستبه تکلف نشوی هیچ گر انسان نشوی
۴
ذره خورشید دکان، قطره و دریا سامانآنقدر نیست متاع تو که ارزان نشوی
صفحهٔ ۱ از ۳