خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به طبع مقبلان یارب‌کدورت را مده راهیبراین آیینه‌ها مپسند زنگ تهمت آهی
۲
چراغ ابلهان عمری‌ست می‌سوزد درین محفلچه باشد یک شرر بالد فروغ طبع آگاهی
۳
جهان آیینهٔ وهم است و این طوطی سرشتانشنفس پرداز تقلیدند و می‌گویند اللهی
۴
پر است آفاق از غولان آدم رو چه سازست اینبه این بی‌حاصلان یا دانشی یا مرگ ناگاهی
صفحهٔ ۱ از ۳