خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۸۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار است ای ادب مگذار از شوق تماشاییبه چندین رنگ و بوی خفته مژگانم زند پایی
۲
خوشا شور دماغ شوق و گیرودار سوداییقیامت پرفشان هویی، جهان آتش‌فکن‌هایی
۳
ز هر برگ گل این باغ عبرت در نظر دارمکف افسوس چندین رنگ و بو بر یکدگر سایی
۴
جهان پر بیحس است از ساز نیرنگی مشو غافلهوایی می‌دمد وهم نفس بر نقش زیبایی
صفحهٔ ۱ از ۳