خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قوت من باده قوتم یارستوآدمی را همین دو درکارست
۲
عیش آدم بود به قوت و قوتقوت و قوت نیست مردارست
۳
هر ولایت که خوبرویی هستهرکه جز اوست نقش دیوارست
۴
ای که گفتی مبین به صورت خوبصورت خوب بهر دیدارست
صفحهٔ ۱ از ۴