خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق را قصهٔ حسن پری از یاد روَدهر کجا ذکری از آن شوخ پری‌زاد روَد
۲
هر شکایت که مرا از تو بود در دلِ تنگچون کنم یاد وصالت همه از یاد رود
۳
هر کجا کز رخ و بالای تو گویند سخنظلم باشد که حدیث از گل و شمشاد رود
۴
وقت آن‌ست که تا سنبلهٔ چرخ مرااز غم سنبل گیسوی تو فریاد رود
صفحهٔ ۱ از ۲