خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکس به هوای جان گرفتارما بی تو ز جان خویش بیزار
۲
جا بی تو کنم به خلد هیهاتدل بی‌تو نهم به عیش زنهار
۳
جان بی‌تو به پیکرم بود تنگسر بی‌تو به گردنم بود بار
۴
دلهای گشاده از غمت تنگجان‌های عزیز در رهت خوار
صفحهٔ ۱ از ۳