خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشنست از نور رویش دیدهٔ بینای مادرهٔ بیضا بود غواص این دریای ما
۲
جملهٔ عالم وجودی یافته از جود اوخوش بود این خلقت او راست بر بالای ما
۳
گر دوای درد دل خواهی در این دریا نشینتا به عین ما نصیبی یابی از دریای ما
۴
جملهٔ اسمای او از اسم اعظم خوانده ایماسم او گر بایدت اسمای او اسمای ما
صفحهٔ ۱ از ۲