خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل روان جان می دهد در عشق آن جانان ماگر قبولش می کند شکرانه ها بر جان ما
۲
غرقهٔ دریای بی پایان کجا یابد کنارساحلش پیدا نباشد بحر بی پایان ما
۳
هرچه آید در نظر آئینهٔ گیتی نماستروشنش بنگر که باشد نور آن جانان ما
۴
جان حیات جاودان از عشق جانان یافتهعشق اگر داری طلب کن ذوق جاویدان ما
صفحهٔ ۱ از ۲