خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش چشمهٔ آبی است روان در نظر ماسیراب شده خاک در از رهگذر ما
۲
ما آب حیاتیم روانیم به هر سوسرسبزی باغ خضر است در نظر ما
۳
میخانهٔ ما قبلهٔ حاجات جهانستشاید که جهانی به سر آید به در ما
۴
نوریست که در دیدهٔ مردم شده پنهانروشن بتوان دید ولی در نظر ما
صفحهٔ ۱ از ۲