خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فانی دردیم و فانی از فناباقی عشقیم و باقی از بقا
۲
نه اثر ما را ز ذات و از صفتنه خبر از مبتدا وز منتهی
۳
نه امید وصل و نه بیم فراقنه غم درد و نه شادی دوا
۴
در محیط عشق او مستغرقیمبر کجائی ای برادر بر کجا
صفحهٔ ۱ از ۲