خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صوفی صافی است در عین صفامی نماید نور او او را به ما
۲
ذره ای از آفتاب نور اونیست خالی در همه ارض و سما
۳
نقطه نقطه دایره پیموده استجمع کرده ابتدا و انتها
۴
سید مست است و جام می به دستگر تو رندی باده می نوشی بیا
صفحهٔ ۱ از ۱