خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقد گنج کنت کنزا را طلبگوهر دُر یتیم از ما طلب
۲
عاشقانه خم می را نوش کنجرعه ای بود بیا دریا طلب
۳
از دوئی بگذر که تا یابی یکیاز همه یکتای بی همتا طلب
۴
عارفانه دولت خود را بگیرآنچه گم کردی همه آنجا طلب
صفحهٔ ۱ از ۲