خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج است و حباب هر دو آب استآبست که صورتاً حباب است
۲
روشن بنگر که آفتابیبنموده جمال و مه نقاب است
۳
صورت دیدی و ماه گفتیمعنی بنگر که آفتاب است
۴
مستیم و خراب در خراباتمعمور خوشی چنین خراب است
صفحهٔ ۱ از ۲