خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آئینهٔ ذات عین ذات استذات است که مجمع صفات است
۲
بی جود وجود حضرت اوعالم به تمام فانیات است
۳
می نوش مدام دُردی دردکاین دُردی درد دل دوات است
۴
میخانهٔ ما است در خراباتو این خانه ورای شش جهات است
صفحهٔ ۱ از ۲