خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتاب خوشی هویدا گشتشب نهان شد چو روز پیدا گشت
۲
چشم ما قطره قطره آب بریختجو به جو شد روان و دریا گشت
۳
در هزار آینه یکی بنمودیک مسمی هزار اسما گشت
۴
غیر دلبر نیافت این دل ماگرچه در جستجو به هرجا گشت
صفحهٔ ۱ از ۳