خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ صحرائی به دریا مایل استمرغ آبی هم به دریا مایل است
۲
ما نه دریائیم و دریا عین ماستهر که او با ماست با ما مایل است
۳
ترک راهمت به ترکستان کشدخاطر هندو به مأوا مایل است
۴
نفس خواجه خواجه را آرد به زیرگرچه روح او به بالا مایل است
صفحهٔ ۱ از ۲