خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دست آر که آئینهٔ حضرت آنستمظهر بندگی حضرت عزت آنست
۲
عاشقی سوختهٔ بی سر و پا را مطلبدست او گیر کلید در جنت آنست
۳
خوشتر از گوشهٔ میخانه دگر خلوت نیستخلوتی گر طلبی گوشهٔ خلوت آنست
۴
مبتلا از در او باز نگردد به بلادوری از درگه او غایت رحمت آنست
صفحهٔ ۱ از ۲