خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه عالم فدای خدمت اوستهرچه باشد برای خدمت اوست
۲
خانهٔ روشنست دیدهٔ ماآری آری سرای خدمت اوست
۳
پادشاه سریر هفت اقلیمبندگانه گدای خدمت اوست
۴
نبود از خدای بیگانههر که او آشنای خدمت اوست
صفحهٔ ۱ از ۲