خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب جویای آب این عجب استسر آب و سراب این عجب است
۲
ما حبابیم و عین ما آب استجام عین شراب این عجب است
۳
گر کسی مست شد ز می چه عجبباده مست خراب این عجب است
۴
روز و شب آفتاب می گردددر پی آفتاب این عجب است
صفحهٔ ۱ از ۳