خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل جام جهان نمای شاهیستآئینهٔ حضرت الهی است
۲
نقدیست دفینه در دل و دلگنجینهٔ گنج پادشاهی است
۳
روز و شب ماست زلف و رویشچه جای سفیدی و سیاهی است
۴
نقشی که خیال غیر بندددر مذهب ما همه مناهی است
صفحهٔ ۱ از ۲