خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب عشاق ساز ما نواختساقی سرمست ما ما را نواخت
۲
صاف درمان است دُرد درد دلدُرد دردش جان بودردا نواخت
۳
از بلایش کار ما بالا گرفتاین بلا ما را از آن بالا نواخت
۴
گنج اسما بر سر عالم فشانداز کرم او جملهٔ اشیا نواخت
صفحهٔ ۱ از ۲