خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مظهری باید که تا مظهر به او ظاهر شودمظهر ار نیکو بود مظهر نکو ظاهر شود
۲
در دو آئینه یکی گر رو نماید بی شکیدر حقیقت یک بود اما دور رو ظاهر شود
۳
زلف او را برفشان از نور روی او ببینتار مو ز کفر و ایمان مو به مو ظاهر شود
۴
خوش درین دریا درآ و یک زمان با ما نشینتا به تو آب حیاتی سو به سو ظاهر شود
صفحهٔ ۱ از ۲