خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتابی به ماه پیدا شدصورت و معنئی هویدا شد
۲
ظاهر و باطنی به هم بنموداول و آخری مهیا شد
۳
در همه آینه یکی بینددیدهٔ روشنی که بینا شد
۴
آمد و شد حقیقتا خود نیستبه مجاز است کآمد و یا شد
صفحهٔ ۱ از ۲