خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق و یار خویش خوش باشددل و دلدار خویش خوش باشد
۲
زاهد و زهد و رند و میخواریهر کس و کار خویش خوش باشد
۳
بلبل مست و عاشق شیداخود و گلزار خویش خوش باشد
۴
بار عشقش نهاده ام بر دلمی کشم بار خویش خوش باشد
صفحهٔ ۱ از ۲