خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خستهٔ عشق تو بیچاره شفا را چه کندمبتلای غم تو غیر بلا را چه کند
۲
کشتهٔ عشق تو چون از تو بلا می بیندهمچو منصور فنا دار بقا را چه کند
۳
دردمندی که چو ما دُردی دردت نوشدبا چنین درد خوشی صاف دوا را چه کند
۴
آنکه در میکدهٔ عشق تو یابد جائینزهت باغچهٔ هر دو سرا را چه کند
صفحهٔ ۱ از ۲