خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او نیک می کند یابدنیک و بد هرچه می کند یابد
۲
بد مکن ای عزیز نیک اندیشکه بد و نیک می کنی با خود
۳
عمر ضایع دریغ حاصل اوخواه یکساله گیر و خواهی صد
۴
قیمت تو به قدر همت تو استخواجه ارزد هر آنچه می ورزد
صفحهٔ ۱ از ۲