خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پادشاهی گدای او داردسلطنت بی نوای او دارد
۲
هر کجا خسرویست در عالمجان شیرین برای او دارد
۳
نور دیده ز چشمش اندازمدیگری گر به جای او دارد
۴
مدتی شد که این دل مستمعاشقانه هوای او دارد
صفحهٔ ۱ از ۲