خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هستی ما همه بود به وجودنفسی بی وجود نتوان بود
۲
بنماید یکی به نقش و خیالدر دو آئینه آن یکی دو نمود
۳
جسم و جان ، جام و می ، دل و دلدارهر چه دارد همه به ما بنمود
۴
همچو پرگار بود دل پر کارنقطه نقطه محیط را بنمود
صفحهٔ ۱ از ۲