خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل هر دم که در سرود آیدبه دم سرو باده پیماید
۲
سخن عقل پیش عشق مگوکان سخن خود به کار می ناید
۳
عشق را خود گشایشی دگرستهیچ کاری ز عقل نگشاید
۴
جام گیتی نمای را به کف آرکه به تو روی خویش بنماید
صفحهٔ ۱ از ۲